Bevers gespot

Eindelijk hebben we ze op ons gemak kunnen bekijken...

Sinds een paar weken heeft een beverfamilie zich gesetteld in de buurt van ons hotel. Om precies te zijn: op een afstand van 10 minuten autorijden aan de rand van een dorp.

We zijn zelf al een paar keer gaan kijken… Erg gaaf om te zien dat vader en moeder takken verzamelen uit het bos. Vervolgens deze takken al  ronddraaiend in hun pootjes op peuzelen. Terwijl de jonkies lustig duiken en schuchter langs de waterkant zwemmen.  Je weet niet wat je ziet.

Als dat momenteel niet bijzonder is…. 

Het moet niet gekker worden....

Twee totaal verschillende momentopnames op deze zondagmorgen.
Onze hotelgasten en Bob & ik ontbijten relaxed en kijken naar buiten. Voilà: een herfstkiekje uit eigen tuin: wie wil dit nu niet live meemaken.....?

Vervolgens lees ik de krant en valt mijn oog op een bijzondere gebeurtenis:
"Een Zwitserse boer kan sinds kort een GSM bericht van een van zijn koeien ontvangen.....' Wat is het achterliggend verhaal: Omdat koeien almaar meer melk moeten produceren, ziet de boer minder snel of zijn beesten drachtig zijn of niet. Dé oplossing: hang een warmtesensor om de genitaliën van een koe, zorg voor verbinding naar een zender et voilà:. Wordt de koe drachtig, piept de telefoon van de boer. Extra werk aan de winkel...

Het moet niet gekker worden.... tijd voor een bakkie koffie!

Ik stond erbij en ik keek ernaar...

Eindelijk is het dan zover .... de brug naar de campingplaats voor ons festivalleke is klaar! Vanaf nu mag de zomerzon blijven schijnen met weinig maar net een beetje regen zodat het gras lekker snel kan groeien. Jippiejeeeh en Bob staat weer in de startblokken om te maaien! Iedere week 1 dag, vaste prik! Wat willen we nog meer...... :-))

Collateral damage

Als je een hotel hebt in 'the middle of nowhere' wil er wel eens een achterlijk neefje tegenaan vliegen. Eentje die zich niet realiseert dat er ook nog eens een gebouw als obstakel staat.
Oneway ticket naar the eeuwige jachtvelden.....

Cetturu in de tropen??

De grote zilverreiger:
"Deze overwegend tropische vogel wordt een enkele maal in Nederland waargenomen. Kenmerkend zijn het witte verenkleed, het ontbreken van een kuif en de zwarte poten. 90cm" aldus de beschrijving in 'Reader's Digest veldgids voor de natuurliefhebber'.

Gespot in hartje Ardennen en definitief vastgelegd door Marcus, een hotelgast. Een foto maken door een raam mèt je I-phone via een verrekijker; dit is pas fotograferen met hindernissen .....

Eindelijk dan toch.....een witte Kerst??

"Wat wonen we toch in een prachtig gebied ...!", bedacht ik me toen ik de gordijnen vanmorgen opende. Wanneer Koning Winter toeslaat, is de verandering in de natuur totaal. Het klimaat vereist dat we de vogeltjes een handje helpen met het vinden van voedsel. Dus ..... de vetbolletjes hangen weer en onze gasten kunnen vanuit hun ontbijt genieten van het uitzicht met fladderende vogeltjes op de voorgrond. Life is beautiful and we're part of it ... hebben we nog meer dan dit nodig??

Bevers spotten

Je kunt onderhand wel stellen dat het in onze vallei stikt van de bevers. De ene boom na de andere wordt geveld, de ene dam na de andere wordt gebouwd. Wij verwachtten dan ook dat we deze harde werkers wel konden spotten. Niets is minder waar. Het zijn enorm schuwe beestjes.
Inmiddels hebben we ze wel een paar keer gezien en dat wilden we bewijzen met een foto. Maar zo gauw je daar met een camera staat zie je ze helemaal niet meer. Dan maar een foto van Bob als bewijs dat hij bewijsmateriaal aan het verzamelen is.

Bevers

Midzomernacht, de langste dag van het jaar, gaf eindelijk ook een view op de bevers prijs. Vlakbij een burcht zagen we een moeder met een jonkie, een paar weken oud. Waarschijnlijk gaan we dit grootste knaagdier van Europa nog vaker in onze vallei spotten. Al is het alleen maar omdat beverjonkies er een tijdlang over doen om net zo goed te kunnen zwemmen en duiken als de ouders...

Broedende eend verstoord

De broedende eend is op brute wijze verstoord.... Bob was aan het maaien met de tractor; het gras was al hoog dus het werd nodig tijd om een maairit over ons landgoed te maken. Nietsvermoedend reed hij rustig langs de grillige beekoever en opeens... gefladder en weg vloog een wilde eend. Haar lichtgroene eieren onbewaakt achterlatend. Bob als 'de wiede weerga' weg met de maaier en .... gelukkig kwam moedereend teruggevlogen om de nog warme eieren verder te bewaken. Een paar weken later zagen we moeder met een kroost van 8 jonkies in de beek zwemmen. Dus wij voor het bewijs een dag later teruggekomen met de camera echter .. de beestjes waren al een dal verder gevlogen.